Image Image Image Image Image Image Image Image Image

2013 juni

24 jun

By

Adoptiefeestje

24 juni 2013 | By |

“Eindelijk heeft een kind weer een familie!” Wendy, vrouw van Benno, de plaatsvervangend directeur van Beautiful Gate Lesotho, omschrijft de vreugde die ze recentelijk meemaakte tijdens een adoptieceremonie. “Is adoptie niet de ultieme ervaring hier?”, zegt ze. “Is dit niet ons hartverlangen voor alle kinderen? Wat geweldig om dit mee te maken!”

De ceremonie begint met een woord van welkom door maatschappelijk werker Ausi Malaseli. Ze bedankt de familie die het kind adopteert, en ook de vrouwen van Beautiful Gate die zo trouw voor het kleintje hebben gezorgd. Een van hen haalt nog even herinneringen boven van de periode waarin dit kleine pasgeboren meisje als een cadeau van God naar Beautiful Gate kwam.

Iets meer dan een jaar later is ze zo gegroeid en laat ze al haar speciale kwaliteiten zien. Ze is zo’n lief kind! De medewerkers hebben veel liefde, zorg en aandacht aan haar gegeven. “Ik kan zien dat ze opgelucht zijn te weten dat de familie goed voor hun kindje zal zorgen”, merkt Wendy op.

Wendy staat op en deelt kleine cadeautjes uit namens Beautiful Gate. Haar man Benno, die spreekt namens directeur Bryan, herinnert iedereen nog eens aan Gods hart voor adoptie. De adoptiemoeder benoemt hoe speciaal dit kindje voor haar is. Een dierbaar cadeau van God. Haar zoon vertelt hoe blij hij is om eindelijk een klein zusje te hebben. Hij belooft te helpen bij de opvoeding, en kan niet wachten haar mee te nemen naar de zondagschool voor peuters in zijn kerk.

“Is God niet geweldig?” zegt Wendy. “God heeft de gebeden van iedereen voor dit kind verhoord.” Na een aantal formaliteiten sluit de ceremonie met een gebed voor het nieuwe gezin. En dan is er tijd voor taart. De familie heeft genoeg meegenomen voor alle kinderen van Beautiful Gate. “Het is een groot verjaardagsfeest”, vertelt Wendy. “Een feest om de geboorte van dit kleine meisje in haar nieuwe familie.”

11 jun

By

Onverwachte verliezen

11 juni 2013 | By |

Het was een donkere dag voor het team van Beautiful Gate Lesotho. Op de eerste dag van februari stierf onverwachts een van de baby’s. Het team bemoedigde elkaar , maar iedereen was diep bedroefd over een leven dat veel te kort was geweest.

Ze waren nog steeds in shock over de dood van dit kindje toen twee dagen later een andere baby overleed. Van de eerste zeven weken van zijn leventje, had hij er zes in het ziekenhuis doorgebracht. Een dag voor zijn overlijden was een teamlid nog op bezoek geweest. Het leek beter met hem te gaan: hij kon voedsel binnenhouden en had minder last van diarree. De teamleden hoopten dat het de goede kant op zou gaan en waren intens verdrietig het nieuws over dit jongetje te horen.

Weer twee dagen later stierf een klein jongetje die ook een week in het ziekenhuis had doorgebracht. Drie baby’s in vier dagen. “Ik kan de pijn niet beschrijven die in onze harten was toen we probeerden te accepteren dat deze kleine levens zo kort waren geweest”, vertelt de directeur van Beautiful Gate Lesotho. “Ik was erg bedroefd toen een vriendin me eraan herinnerde dat deze baby’s geliefd waren en verzorgd waren door tedere handen. Ze zei dat ik me eens moest indenken wat voor een leven deze kinderen gehad zouden hebben als ze niet naar Beautiful Gate waren gekomen. Wij zorgden voor hen in hun leven. Gaven hen liefde, eten, onderdak en medische zorg. We rouwden om hun dood en gaven hun aardse lichamen een gepaste plek om te rusten. We zongen tot de Heer in hun plaats.”

Na twee moeilijke maanden hoopte het team op een rustige aprilmaand, maar helaas moesten ze van nog twee kleintjes afscheid nemen. De teamleden huilden samen, stelden vragen maar vertrouwden ook samen op God. “Ik denk niet dat we onze problemen kunnen vergelijken met die van Job”, stelt de directeur. “Maar ik denk aan de dag waarop zijn bedienden het slechte nieuws van het overlijden van zijn kinderen kwamen brengen. Ondanks alle beproevingen kon hij zeggen: De Here heeft gegeven, de Here heeft genomen, de naam des Heren zij geloofd.”